موسیقی

گفت بگو چه موسیقیی گوش میکنی تا بگویم چگونه آدمی هستی .

چه بسیار آدمهایی که در میانسالی و کهنسالی از ترانه و آهنگ های شاد رسیده اند به موسیقی های غمگین . سنگین . کسانی که از پنجاه سالگی به بعد فقط شجریان .

آدم هایی که روزگاری نه چندان دور ، دور و برشان پر بود از نوار . کاست هایی رنگارنگ . ترانه های شاد . گلچین . رنگارنگ . از همه رنگ . امروز اما فقط یک رًنگ . یک رٍنگ . رٍنگ غمگین . سنگین .

برای برخی اما کار از این هم گذشته است و رسیده است به موسیقی های بی کلام . بی هیچ شعر و هیچ کلامی . به آهنگ و ترانه هایی که حتی اگر شعر و کلامی دارند اما به زبانی اند که هیچ از آن نمی فهمند . که نفهمند چه می گوید و برای چه و برای که می خواند .

آدمی گاهی کارش بجایی می رسد که دلش می خواهد هیچ چیزی از هیچ چیزی نفهمد .