هوای ناز

گفتن از هوا و نازیدن به هوای ناز شاید چندان رسم جوانمردی نباشد وقتی که هوای بعضی شهرها هنوز آلوده است . وقتی که هوای خوزستان هنوز پر از گرد و غبار است . وقتی که بعد از چندین ماه هنوز زار و زندگی زلزله زدگان روی آب است . وقتی که هوای زندگانی بسیاری از هموطنان هنوز پس است .

اما چه می شود کرد . شیراز است و هوایش هوای ناز . جانبخش و روح نواز . اسفند به نیمه نرسیده و بهار از راه نرسیده  اما هوا هوای بهار است و دلنواز .

هوای شیراز . فارس . هوایی که ناز است و نازیدن دارد . همانکه فرموده اند :

نازم هوای فارس کز اعتدال آن ، بادام بن شکوفه به بهمن آورد .

شیراز و فارس و هوایی که البته تا چند روز دیگر باید از آن بگذرم و بگذارم و بروم . و لابد بعد رفتن نیز هر از گاهی زمزمه ای سر دهم که :

هر باغبان که گل بسوی برزن آورد ، شیراز را دوباره بیاد من آورد !