دیر یا زود همه چیز تکراری می شود . زمان که بگذرد ، وقتی که زمان بگذرد همه چیز عادی می شود . همه چیز . مثل همه سالگردها . سالگشت ها . جشن ها . که عادی شد . که تکراری شد .
مثل امروز . روز ملی کانادا . یکصد و پنجاه و دومین سالگرد تشکیل دولت کانادا . که دو بارش را بوده ایم و جشن و رژه اش را دیده ایم اما انگار که یکصد و پنجاه بار دیگرش هم اینجا بوده ایم و دیده ایم . همین قدر عادی . همین قدر تکراری .
زمان که بگذرد ، وقتی که زمان بگذرد ، همه چیز عادی می شود . تکراری می شود . اما گاهی چه زود ...
چه زود همه چیز عادی می شود . و این وجه غم انگیز ماجراست !
برچسب:
نویسنده: پرهام فدایی