هرگز گمان مبر به عقب نیفتادگی

بیست سال پیش بود . گوشی موتورولا بهترین و گرانترین گوشی موبایل بود . اگر چه هنوز آنتن داشت .

دو سال بعد دیگر نشانی و اثری از موتورولا نمانده بود . لااقل در ایران . دور دور نوکیا بود و بازار در سیطره گوشی نوکیا که از جمله امتیازاتش کوچک بودنش بود . که یکی از کوچکترینش که اتفاقا گرانترینش هم بود من هم خریدم . به گمانم چیزی در حدود سیصد هزار تومان .

ناگهان اما معلوم نشد چه شد . که چیطو شد که ایطو شد . که چگونه نوکیا آب شد و رفت زیر زمین . به همین راحتی . به همین سادگی . که آفتاب که دوبار از این ور دیوار سر برون آورد و از آن ور دیوار سر فرو برد همه یادشان رفت نوکیا چی بود و کی بود و چیکار کرد . سلام بر قیصر .

باری . اگر قرار بر گرفتن عبرت باشد و بر آموختن درس ، باید که از سرنوشت و سرانجام برخی گوشی های موبایل درس گرفت و عبرت آموخت که ایهاالناس تا بخواهی بجنبی و بخود آیی ، فرسنگ ها عقب ماندی و عقب افتاده ای .

یعنی که نگاهی به دور و برت می اندازی و به گوشی موبایل درون دستت و می بینی که ای دل غافل ، چقدر زود به نسل تیر و کمان پیوسته ای . که دیگه پیر شدی و خبر نداری . می بینی که ناگهان چه زود دیر شده است و سلام بر آن یکی قیصر .